"รู้ไหมว่า...การที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักน่ะ ไม่ใช่เพราะมันจากไปหรอก ... แต่เพราะมันยังคงอยู่ต่างหาก"
ประโยคนี้เอามาจากชื่อเอ็มคนอื่นอีกแล้ว
การที่คนเราเลิกลากันไป เป็นธรรมดาของธรรมชาติของมนุษย์ 2 คน
ที่เมื่อคบกันไป แล้วมารู้ทีหลังว่าไปกันไม่ได้ ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ
"การเลิกลา" ในบางครั้งอาจเป็นสิ่งดี
ที่จะทำให้เราเจ็บ และจำกับความเจ็บนั้น เพื่อไม่ให้ผิดพลาดซ้ำสอง และก้าวเดินต่อไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
"การเลิกลา" ในบางครั้งอาจทำให้เจ็บปวด
แต่นั่นอาจเป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่หรือ??
การเจ็บปวดที่คุณคิดว่าแสนทรมานชั่วข้ามคืน
ก็ยังดีกว่าเจ็บปวดทรมานต่อไป กับการทนอยู่ต่อไปทั้งๆที่อีกฝ่ายไม่มีใจ
"การเลิกรัก" เป็นสิ่งที่ต้องทำหลังจาก "การเลิกลา"
แต่จะมีสักกี่คน
ที่ทำ "การเลิกรัก" ได้สำเร็จ
ถ้าหากอีกฝ่ายเป็นคนที่เลวโดยกำเนิด คงจะเป็นการง่ายใน "การเลิกรัก"
และถ้าคุณทำได้ เราขอแสดงความยินดีกับคุณด้วย
แต่ถ้าหากอีกฝ่าย ดีแสนดี แต่ว่าต้องเลิกลากันไปล่ะ!!
มันเป็นการยาก ที่จะ "เลิกรัก" ได้ .. จริงไหม??
และมันเป็นความจริงอีกข้อ
ที่คนเราจะเจ็บปวดกับ "การเลิกรัก" ไม่ได้อยู่บ่อยๆ
พร่ำเพ้อกับตัวเองถึงเธอหรือเค้าคนนั้น
เสียน้ำตาให้กับเธอหรือเค้าคนนั้น
เจ็บปวดที่เห็นเธอหรือเค้าคนนั้นไปกับใครๆ
ได้เห็นเพียงปลายผมและเงา
ก็เจ็บปวดใจยังกับอะไรดี
สุดท้าย.. "การเลิกรัก"
ถ้าทำได้ ก็ดีไป แต่ถ้าไม่ได้.. ก็ไม่รู้เหมือนกัน
English
hi5 Coins
