Title
body
 

Title
body
 
iI•Zimfarial•Ii :: My Profile (571 views)

 
 

What is iI•Zimfarial•Ii doing now?

Nothing to explains
More than 1 month ago  ·  Comment »
 
http://zimfarial.hi5.com - Send it to your friends

Sex /  Age

Male /  19

Birthday

January 24

Location

Bangkok, Thailand

Languages

Thai
Click here to remove ad!

About Me

อยากรู้จักผมเหรอ...ต้องมาดูเอาเอง

แวะไปดูในนี้จะดีมาก >>>http://zimfarial.exteen.com
และจะดีกว่ามากๆถ้าเม้นด้วย

Interests

 

Favorite Movies

 

Favorite TV Shows

 

Favorite Books

Air Gear
Angyo Onshi
Naruto
Full Metal Alchemist
Trinity Blood
Tsubasa the Reservior Chronicle
Let's Comic Books
CG+ Magazine
 

Favorite Quote

- อย่าดูถูกคนอื่นถ้าตัวเองยังไม่ดีพอ
- อย่าใช้เหตุผลบนพื้นฐานของอารมณ์และความไร้เหตุผล
 

hi5 Games

Play hi5 Games

iI•Zimfarial•Ii hasn't played any games recently.

 

Journal

View All 11 Entries    Add Comment

12th : Oct 27, 2008

วันหนึ่ง...ผมอ่านหนังสือแล้วเจอประโยคนึงในการ์ตูนเรื่องหนึ่งถามมาสั้นๆว่า

                       " รู้มั้ยความฝันคืออะไร? "

ผมหยุดคิดที่ประโยคนั้นวูบหนึ่งก่อนจะพลิกหน้าต่อไปเพื่อหาคำตอบของ
ประโยคคำถามนั้น

                         "นั่นสิมันคืออะไรล่ะ....?"

ผมเชื่อว่าทุกคนที่อยู่บนโลกนี้มีความฝัน ต่อให้เป็นคนบ้าก็เถอะ แต่นิยามคำว่าความฝันของคนเหล่านั้นคืออะไรล่ะ ถามผมเหรอ? ผมเองก็ไม่รู้หรอก จนกระทั่งผมพลิกหน้าต่อไปแล้วได้คำตอบที่ทำให้ผมแอบยิ้มได้เล็กๆขึ้นมา

                     "ความฝันก็คือสิ่งที่เรายังไม่ได้ทำไง....."

ผมชอบนะ พอใจในคำตอบที่นักเขียนเขาให้มา ชอบมากๆเลย จริงแฮะ มันก็คือสิ่งที่เราไม่ได้ทำไงเราถึงได้ฝันจะเป็นอย่างนั้น มนุษย์เราก็แปลกนะ ชอบมองแต่ยอดภูเขา ไม่นึกถึงตอนที่ปีนขึ้นมา แม้กระทั่งฝันยังฝันถึงวันที่เราไปถึงจุดสูงสุดเลย เพราะเราไม่เคยก้าวเดิน เพราะเราไม่เคยลงมือทำ เพราะเราไม่เคยเอื้อมคว้าฝัน หรือแม้แต่จะตะกายขึ้นไป มันถึงเป็นได้แค่เพียงความฝัน
มันก็มีอยู่แค่นี้น่ะแหละ  แค่เส้นบางๆ ระหว่างคำว่า หยุดนิ่ง กับก้าวเดิน เพียงเเค่ชั่วเสี้ยววินาทีที่เราเริ่ม นั่นแหละจะเป็นตัวกำหนด ว่า มันจะเป็นแค่ความฝัน หรือ ความเป็นจริง ช่วงที่สำคัญที่สุด มันก็ตอนทำความฝันนี่แหละอย่าเบื่อที่จะพยายาม ท้อได้แต่ก็ห้ามถอย เหนื่อยก็หยุดพัก กำลังใจมีอยู่รอบตัว หัดหาใส่ตัวเองบ้าง ไม่ต้องให้ใครเขามาคอยประคบประหงม ทางมันมีขรุขระบ้างเป็นธรรมดา แต่อย่างว่าแหละ ถนนไม่ได้พังทั้งสายซะหน่อย วันนึง เมื่อเราถึงจุดหมาย นั่นแหละ ความเป็นจริงล่ะ

---------------------------------------------------------

          ที่ผมลงมือพิมพ์ไอบทความสั้นๆนี้ลงมาในพื้นที่เล็กๆของผมเนี่ย เพราะ วันนี้ผมหยุดมองตัวเองว่า 
                           "เรากำลังทำอะไรอยู่....?"
ผมกล้าตอบได้เต็มปากว่าวันนี้ผม เริ่มที่จะเดินตามทางของผมแล้ว เพื่อนๆผมที่เริ่มออกเดินแล้วก็มีอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน แต่ในอีกหลายๆคนนั้น กลับยังหยุดอยู่กับที่ ซ้ำยังกลับจะถดถอยลงไปด้วยซ้ำมันไม่รู้สิผมอาจจะซีเรียสเกินไปก็ได้มั้ง แต่มันน่าหงุดหงิดเหมือนกัน ที่เวลาเราจะทำอะไรซักอย่าง แต่รอบๆมันกลับจืดชืดอยู่กับที่ และนิ่งเงียบไปเสียหมด กลายเป็นสิ่งที่น่ารำคาญไปในที่สุด ซึ่งผมก็ไม่โทษพวกเขานะ ไม่ใช่เรื่องของผมสักหน่อย ผมเห็นพวกเขายังยิ้มหัวเราะ และก็เล่นกวนส้นตีนกับผมอยู่ทุกๆวัน มันก็สนุกนะ แต่หลังจากนี้ล่ะ มันจะเป็นยังไง หากคุณไม่ก้าวเดินในวันเวลาที่คุณยังมีเรี่ยวแรงอยู่เต็มร้อย หากคุณสำนึกแล้วต้องการที่จะออกก้าวเดินในวันที่เรี่ยวแรงของคุณไม่มีเหลืออีกแล้ว อย่าฆ่าตัวเองด้วยคำว่า "ความสนุก" และคำว่า "วันหลัง" เพราะอาจจะไม่มีวันพรุ่งนี้ก็ได้ "ที่ผมเขียนมันขึ้นมา เพราะอยากให้ใครหลายๆคนกล้าที่จะก้าว เริ่มก้าวเดินบนเส้นทางของตัวเอง ผมไม่กล้าที่จะไปเสือกเรื่องของใครหรอกครับ แค่อยากให้รู้ว่าที่เขียนเนี่ย เพราะความเป็นห่วง แต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่พวกคุณมองข้าม มันก็เรื่องของพวกคุณ ผมทำได้แค่นี้ ผมอาจจะจริงจังกับชีวิตเกินไปก็ได้นะ แต่อย่างน้อยเมื่อถึงวันนึง ผมก็ไม่มีอะไรให้ต้องเสียดายในอดีต หากผมไม่ได้ลงมือทำ ชีวิตของพวกคุณ คุณจัดการกันเอาเอง เลือกเองว่าจะปล่อยให้สิ่งที่คุณสนุกอยู่กับมัน ค่อยๆกัดกินชีวิตของคุณไปเรื่อยๆ หรือหันมาสนุกกับสิ่งที่ไม่มีวันที่จะทรยศคุณ เลือกเอาเอง......."

---------------------------------------------------------

PS*1 ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ยังหลงเข้ามาอ่านเรื่องเล็กๆน้อยๆจากความคิดของผม หวังว่าสิ่งที่ผมสื่อออกไป จะให้อะไรกับคุณบ้าง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี อ่านแล้วอาจจะคิดร้ายกับผมก็ได้ผมไม่ว่า อย่างน้อย มันก็แปลว่าคุณยังมีความรู้สึกรู้สากันอยู่บ้าง แต่ถ้าพวกคุณอ่านแล้วคิด แล้วเริ่มลงมือทำอะไรสักอย่างให้กับชีวิต ผมขอบคุณเป็นอย่างยิ่ง แปลว่าเราพูดภาษาเดียวกัน ขอบคุณมากๆครับ

PS*2 ขอโทษหากคำพูดที่ผมใช้มันแรงเกินไป ขอโทษอย่างยิ่งหากสิ่งที่ผมพูดมันไปเสียดแทงจิตใจของใคร และขอโทษอย่างสูงสุด หากคุณคิดว่าสิ่งที่ผมพูดมันจะไปเสือกกับชีวิตของคุณ ขอโทษจริงๆผมไม่ตั้งใจ บอกแล้วชีวิตคุณ คุณไปจัดการกันเอาเอง

PS*3 ขอบคุณการ์ตูนดีๆจากพี่หมู PUCK ที่ทำให้ผมได้คิดอะไรหลายๆอย่าง
ขอบคุณอย่างยิ่งใครๆหลายคนรอบตัวผมที่เริ่มเดินมาด้วยกัน พวกคุณเป็นกำลังใจ และเป้นเพื่อนที่ดีเสมอ และขอบคุณอย่างสูงสุดสำหรับคนที่ยังไม่ทำอะไรสักอย่าง มันเป็นแรงผลักดันให้ผมไม่อยากเป็นแบบพวกคุณ ขอบคุณครับ........

BuddyPoke!

View   

Loading application...

SuperPoke Pets

View   

Loading application...

hi5 Gifts

Give a Gift    Get hi5 Coins

iI•Zimfarial•Ii has no unwrapped gifts.
 

Comments | View All Entries

Leave a comment for iI•Zimfarial•Ii

 
Jun 24 7:34 AM
 
เออ กูก็ว่าอยู่ กำลังหาโค๊ดอยู่
 
Jun 19 8:27 AM
 
"บ้านโฮมฮัก"อบอุ่นด้วยรักแต่แร้นแค้น
“บ้าน โฮมฮัก” เป็นบ้านแห่งความรักของเด็ก ๆ นับร้อยชีวิตที่มาอาศัยพักพิงในยามที่ไม่เหลือใคร
เด็กๆ ที่นี่มีทั้งเด็กกำพร้าที่ติดเชื้อเอดส์จากพ่อแม่
เด็กกำพร้าไม่ติดเชื้อแต่ถูกชุมชนผลักไสด้วยความรังเกียจ
เด็กที่พ่อแม่มีปัญหาไม่สามารถเลี้ยงดูได้ เด็กที่มีปัญหายาเสพติด
เด็กบางคนมาด้วยหัวใจที่แตกสลายพร้อมกับร่างกายที่บอบช้ำจากการกระทำทารุณกรรมของผู้ใหญ่
เรื่องราวของเด็กบางคนดั่งนิยายที่กรีดกระชากใจผู้ที่ได้รับรู้

เด็กที่นี่มีทั้งหมด 104 ชีวิต ตั้งแต่อายุ 4 วันไปจนถึง 20 ปี
บางรายถูกพ่อแม่เร่ขายให้ไปเป็นขอทาน
บางรายกำลังถูกขายไปเป็นหญิงบริการและอีกหลายกรณีที่สะเทือนใจ อาทิ

กรณีของน้องส้ม (นามสมมติ) เด็กหญิงวัย 3 ขวบ แววตาสดใสน่ารัก
แต่โดนผู้ใหญ่ใจโหดร้ายป้ายบาดแผลทั้งร่ายกายและจิตใจให้เธอด้วยการข่มขืน
เธอมาในสภาพอวัยวะเพศฉีกขาด จิตใจบอบช้ำ ซ้ำร้ายเธอติดเชื้อเอดส์

หรือ กรณีของน้องโฟร์ (นามสมมุติ) พ่อแม่เสียชีวิตเพราะเอดส์
เธอเองก็ได้รับเชื้อเช่นกัน บ้านเธอยากจน ยามหิวโหยก็เคี้ยวข้าวสารประทังชีวิต
เพราะไม่มีใครดูแล มีวัดใกล้บ้านเธอจึงไปขอเศษข้าวเศษแกงประทังชีวิต
แต่ซ้ำร้ายโดนพระใจโฉดข่มขืน ทุกวันนี้ร่างกายเธอแคระแกรนเพราะขาดสารอาหาร
และเอดส์ทำให้เธอมีอาการชักหลายครั้ง
จนมีผลทางสมองทำให้เธอพัฒนาการช้ากว่าเพื่อน ๆ ในวัยเดียวกัน

“แม่ ต้อย” ของเด็ก ๆ หรือ สุธาสินี น้อยอินทร์
หญิงเหล็กหัวใจแกร่งที่มีความตั้งใจงานเพื่อสังคมมาโดยตลอดนับตั้งแต่เรียนจบ
จากจุดเริ่มต้นที่ได้ทำงานเกี่ยวกับการดูแลเด็ก โดยไม่รับเงินเดือน

จน กระทั่งมาตั้ง “มูลนิธิ สุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน”
อยู่ที่เลขที่ 3 หมู่ 12 บ้านประชาสรรค์ ต.ตาดทอง อ.เมือง ยโสธร โทร 0-4572-2241

แม่ต้อยก่อตั้งบ้านโฮมฮักมา 20 กว่าปีแล้ว แต่จดทะเบียนเป็นมูลนิธิเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา
เป็นพินัยกรรมเพื่อความอยู่รอดของเด็กๆเมื่อเธอต้องจากไป
ทรัพย์สินทั้งหมด บ้าน รถ ที่ดิน มรดก ของพ่อแม่ก็ขายหมดมาเป็นค่ายา ค่าอาหาร ค่าเทอม ค่าน้ำ ค่าไฟ ของเด็ก ๆ ที่สูงถึงเดือนละ 4-5 แสนบาท สุดท้ายแม้กระทั่งสร้อยที่ใส่ติดคอยังต้องขาย เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายให้เด็กๆ ซึ่งเปรียบเสมือนลูกๆ ของเธอก่อนเมื่อเปิดเทอม

แม่ต้อย เล่าว่า บ้านโฮมฮักเป็นบ้านหลังที่อบอุ่นเพื่อเด็ก ๆ ที่ยากไร้ ขาดที่พึ่งพิง
เราอยู่กันด้วยความรัก แต่แร้นแค้น ปัจจุบันขายสมบัติจนหมดเกลี้ยงตัว
แม้จะมีเงินบริจาคเข้ามาแ?่ก็ไม่พอ เด็ก ๆ ที่บ้านโฮมฮักต้องช่วยเหลือกัน
แบบพี่ดูแลน้อง ปลูกผัก หาแมลงกินประทังชีวิต แต่ด้วยความแห้งแล้งก็ยากลำบากเหลือเกิน
แค่น้ำใช้อาบทั้งบ้านก็ไม่พอ จะเอาน้ำที่ไหนไปรดผัก แมลงที่หาได้ต้องเอาไปคั่วแล้วป่นโรยข้าวเพื่อให้พอกินกันทั้งบ้าน เด็กก็มีแต่ตัวเล็ก ๆ บางส่วนก็ป่วย
บางส่วนไปโรงเรียนที่โตขึ้นมาหน่อยก็ต้องดูแลน้องตัวเล็ก ๆที่ยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้
และบางคนก็ต้องพยาบาลน้องๆ ที่เจ็บป่วย

แต่ตอนนี้ผักปลูกได้น้อย แมลงหาจนไม่มีให้หาแล้ว
ข้าวกินได้ครึ่งท้องเพื่อแบ่งอีกครึ่งให้น้อง ๆ ซ้ำร้ายแม่ต้อยของเด็กกำลังป่วยด้วย “มะเร็งลำไส้ระยะสุดท้าย”

ซึ่ง หมอบอกว่าเธอจะอยู่ได้อีกไม่เกิน 6 เดือน แต่หัวใจแม่เกินร้อยที่เธอมอบให้เด็กๆ ทำให้เธอสู้
บางคืนเธอถูกรุมเร้าด้วยอาการปวดที่ไม่ได้พักผ่อนจากการทำงานหนัก


ปัจจุบันบ้านโฮมฮักกำลังประสบภาวะขาดแคลนทุนทรัพย์ อย่างหนัก และยังขาดครูพี่เลี้ยง
ขาดเจ้าหน้าที่อาสาสมัครที่ทยอยถอนตัวออกไป มาช่วยกันสร้างปาฏิหาริย์ให้บ้านโฮมฮักเพื่อช่วยเหลือเด็ก ๆ ที่ถูกทอดทิ้ง

สำหรับผู้ มีจิตศรัทธาบริจาคช่วยเหลือเด็ก ๆ โอนเงินไปได้ที่ ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขายโสธร
ชื่อบัญชี มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน เลขที่ 561-2-21187-7

โทร. 0-4572-2241

หรือจะบริจาคเสื้อผ้า หนังสือการ์ตูน หนังสือเรียน ของเล่น
และสิ่งจำเป็นได้ตามจิตศรัทธาเป็นของใหม่หรือของใช้แล้วก็ได้
เพราะของที่ท่านไม่ใช้แล้วยังมีค่ากับเด็ก ๆ เหล่านี้อย่างมาก
 
 
Jun 9 8:24 AM
 
คืนนี้เมาอีกไหม ?
 
Jun 9 2:57 AM
 
แฟนรหัส เมาทุกวันไม่ดีนะคะ

แม่ง !! ไม่ชวนกรุ !! ๕๕๕+
 
 
 
May 22 2:19 PM
 
ต้อนนี้เลขหมายที่ท่านเรียก พร้อมให้บริการแล้วค่ะ

เมาเบียร์ กด 1

Bland กด 2

ยาดอง กด 3

หากท่านกระหายเมื่อใหล กรุนาแจ้งที่เบอร์ 0832379587

ด้วยความเคารพอย่างสูง(จนหาที่สุดไม่ได้)-*-
 
May 22 2:32 AM
 
Fine Dude
See U...
What Bored?
Work? or Girlfriend? Ha Ha
 
May 21 6:08 AM
 
หวัดดีบาส

ปิดเทอมไปเที่ยวไหนมามั่งเนี่ย
 
May 21 4:30 AM
 
แฟนรหัส จุ๊บ ๆ

คิดถึงจังเลย
 
May 21 4:16 AM
 
ยู้ฮูค่าพี่บลาสสส

ตามมาหลอกหลอนค่ะ 555

จู๊ฟๆๆๆ
 
May 19 9:35 PM
sUshi says:
 
เห้ยไปทั้งหัวยังว่ะมึง เหล้านอกนี้มันนุ่มดีเนาะ
 
 
May 15 8:37 AM
 
มิน่าล่ะ เหงว่าไม่ค่อยตอบ
นึกว่าไม่อยากคุยด้วย ซะงั้น
พรุ่งนี้จะไปเที่ยวกับหวานและเพื่อนๆ
ไปด้วยกานป่าว ทะเลๆๆๆๆ
 
May 12 5:35 AM
 
หวัดดีบาสคุง

สบายดีไหมจ๊ะ

หายไปเลยอ่า

มะเหงมาเม้นกานเลย

เปิดเทอมวันไหนอ่า
 
 
May 3 12:12 AM
 
ไอ เบลส.. ไซเบอร์

คิดถึงมึงว่ะ
 
Apr 28 10:15 PM
 
ต๊ายยย ๆ แฟนรหัส

ไม่ได้มาเม้นเลย

คิดถึงนะจ้ะ อ๊ายยยย

Select Language